در چنین روز جمعهای بود که مسیح، پسر خدا، بر صلیب رفت. اما برای چه؟ پطرس رسول میفرماید: “او خودْ گناهان ما را در بدن خویش بر دار حمل کرد، تا برای گناهان بمیریم و برای پارسایی زیست کنیم،” (رسالۀ اول پطرس ۲: ۲۴). عیسای مسیح، جریمۀ گناهان ما را در چنین روزی بهطور کامل پرداخت نمود، و اکنون ما باید نسبت به گناه بمیریم و برای نيکی مطلق زندگی کنیم.
عیسی مسیح، پس از جان سپردن بر صلیب، در روز سوم، روحاً و جسماً زنده شد، اما با بدنی جدید، بدنی آسمانی و غيرفانی. قیام یا زنده شدنِ عيسی مسيح، با زنده شدن مردههایی که خودِ عیسی زنده کرد، زمین تا آسمان فرق دارد.
…
“عید قیام” یا همان عید که نزد ما ایرانیان، به “عید پاک” معروف است، بزرگترین عید مسیحیان است، گرچه نزد عامۀ مردم، این عید در مقایسه با کریسمس یا عید میلاد مسیح، کوچک به نظر میآید.
…
ما نباید فکر کنیم که همۀ کلیساهای معروف و مشهور در غرب خوبند، چون پرجمعیت هستند و بهترین پیکنیکها و سمینارها را دارند و گروه پرستندگانشان با بهترین و گرانترین آلات و ابزار موسیقی مجهز هستند و جشنهای مفصلی مخصوص کریسمس و عید قیام دارند.
…
در این روز که مصلوب شدن عیسای مسیح را گرامی میداریم، کاملاً مناسب است که به مفهوم صلیب پی ببریم. اولاً صلیب جایی است که عیسی، پسر خدا، جانش را فدا کرد تا تاوان گناهان ما را بپردازد. اما صلیب مفهوم دیگری نیز دارد. اینکه ما ايماندارانِ به مسيح و پيروان او، باید نسبت به آنچه قبل از دريافت نجات مسيحی بوديم، با مسيح مصلوب شده باشيم. پولس رسول میفرماید: “با مسیح مصلوب شدهام، و دیگر من نیستم که زندگی میکنم، بلکه مسیح است که در من زندگی میکند؛” (غلاطیان ۲: ۲۰).
ما ايماندارانِ به مسيح در چنین روزی، قيام یا زنده شدن مسیح را جشن میگیریم. زنده شدن عيسی مسيح در سومین روز بعد از مصلوب شدن و مرگ او، پیامهای بسیاری دارد. یکی از آنها اینست که این رویداد باعث گرديد که خدا به ما تولدی تازه ببخشد و اميدی زنده داشته باشيم. پطرس رسول میفرماید: “متبارک باد خدا و پدر خداوند ما عیسی مسیح که از رحمت عظیم خود، ما را به واسطۀ رستاخیز عیسی مسیح از مردگان، تولّدی تازه بخشید، برای اميدی زنده” (اول پطرس ۱: ۳). شکر و سپاس بر خدای نيکوی ما!
ایماندارانِ به مسیح، از همین دنیا، از راه ايمان به مسيح خداوند و واقعيت مرگ او بر صليب و قيام و رستاخيز او از مردگان، “حيات جاويدان” را شروع میکنند و از آرامش و سعادت حقیقی و درونی بهرهمند میگردند.
…
مسیح چند روز پیش از مصلوب شدنش، در “یکشنبۀ نخل”، در میان فرياد شادی پیروانش، سوار بر کرۀ الاغی، فروتنانه و پیروزمندانه وارد اورشلیم شد. گرچه مسيح در روز جمعۀ همان هفته، مصلوب و کشته شد و در روز يکشنبه، از مردگان برخاست و سپس به آسمان صعود نمود.
…
چه خوب و پسندیده است که این نوروز زیبا و سال نو را با ستایش خدا و قدردانی از او آغاز کرده،
…
رسم ما ایرانیها این است که پیش از فرارسیدن عید نوروز، یک خانهتکانی اساسی انجام میدهیم. حال، در آستانۀ سالی نو، مناسب است که از این رسم کهن استفاده کنیم و دل خود را خانهتکانی کنیم. پولس رسول میفرماید: “پس بیایید عید را نه با خمیرمایۀ کهنه، یعنی خمیرمایۀ بدخواهی و شرارت، بلکه با نان بیخمیرمایۀ صداقت و راستی برگزار کنیم.” (اول قرنتیان ۵: ۸).
