در این روز که مصلوب شدن عیسای مسیح را گرامی میداریم، کاملاً مناسب است که به مفهوم صلیب پی ببریم. اولاً صلیب جایی است که عیسی، پسر خدا، جانش را فدا کرد تا تاوان گناهان ما را بپردازد. اما صلیب مفهوم دیگری نیز دارد. اینکه ما ايماندارانِ به مسيح و پيروان او، باید نسبت به آنچه قبل از دريافت نجات مسيحی بوديم، با مسيح مصلوب شده باشيم. پولس رسول میفرماید: “با مسیح مصلوب شدهام، و دیگر من نیستم که زندگی میکنم، بلکه مسیح است که در من زندگی میکند؛” (غلاطیان ۲: ۲۰).
ما ايماندارانِ به مسيح در چنین روزی، قيام یا زنده شدن مسیح را جشن میگیریم. زنده شدن عيسی مسيح در سومین روز بعد از مصلوب شدن و مرگ او، پیامهای بسیاری دارد. یکی از آنها اینست که این رویداد باعث گرديد که خدا به ما تولدی تازه ببخشد و اميدی زنده داشته باشيم. پطرس رسول میفرماید: “متبارک باد خدا و پدر خداوند ما عیسی مسیح که از رحمت عظیم خود، ما را به واسطۀ رستاخیز عیسی مسیح از مردگان، تولّدی تازه بخشید، برای اميدی زنده” (اول پطرس ۱: ۳). شکر و سپاس بر خدای نيکوی ما!
پطرس رسول در نخستین موعظهاش در روز عید پنطیکاست، ده روز پس از صعودِ خداوندگارْ عیسی، به جماعت فرمود: “پس قوم اسرائیل، جملگی بهیقین بدانند که خدا این عیسی را که شما بر صلیب کشیدید، خداوند و مسیح ساخته است.” (کتاب اعمال رسولان ۲: ۳۶). بله، پیامدِ قیام یا زنده شدنِ عیسای ناصری، این بود که او “خداوند”، یعنی ارباب و مالک و خداوندگار ما گردیده است. آیا او خداوند و مالکِ دل شما نیز هست؟
ایماندارانِ به مسیح، از همین دنیا، از راه ايمان به مسيح خداوند و واقعيت مرگ او بر صليب و قيام و رستاخيز او از مردگان، “حيات جاويدان” را شروع میکنند و از آرامش و سعادت حقیقی و درونی بهرهمند میگردند.
…
مسیح چند روز پیش از مصلوب شدنش، در “یکشنبۀ نخل”، در میان فرياد شادی پیروانش، سوار بر کرۀ الاغی، فروتنانه و پیروزمندانه وارد اورشلیم شد. گرچه مسيح در روز جمعۀ همان هفته، مصلوب و کشته شد و در روز يکشنبه، از مردگان برخاست و سپس به آسمان صعود نمود.
…
چه خوب و پسندیده است که این نوروز زیبا و سال نو را با ستایش خدا و قدردانی از او آغاز کرده،
…
رسم ما ایرانیها این است که پیش از فرارسیدن عید نوروز، یک خانهتکانی اساسی انجام میدهیم. حال، در آستانۀ سالی نو، مناسب است که از این رسم کهن استفاده کنیم و دل خود را خانهتکانی کنیم. پولس رسول میفرماید: “پس بیایید عید را نه با خمیرمایۀ کهنه، یعنی خمیرمایۀ بدخواهی و شرارت، بلکه با نان بیخمیرمایۀ صداقت و راستی برگزار کنیم.” (اول قرنتیان ۵: ۸).
در طبیعت، بهار فقط یک بار در سال پدید میآید و ما ایرانیان نیز در سال فقط یک بار نوروز را به مناسبت نو شدن و طراوت تازۀ طبیعت جشن میگیریم. اما خبر خوشی که برای ایماندارانِ به مسيح هست، این است که ایشان میتوانند هر روز طراوت و تازگی بهار را تجربه کنند، چنانکه کلام خدا میفرماید: شخص ایماندار، “بسان درختیست نشانده بر کنارۀ جویبار، که میوۀ خویش در موسمش آرَد به بار، و برگش نیز پژمرده نشود،” (مزمور ۱: ۳).
وقتی نوروز از راه میرسد، در همه جا میشنویم که “طبیعت نو میشود.” بهراستی هم چنین است.
…
