در کودکی، یادم نیست که چند ساله بودم، شاید ۵ یا ۶ ساله، روز اول عید نوروز، بههمراه پدر و مادرم عازم دیدارِ بزرگان خانواده بودیم. از کنار دیوار حیاطی رد میشدیم که ناگهان عطر خوشبوی گل یاس خوشی خاصی به من داد. هنوز آن دیوار را به یاد دارم.
…
بار ديگر، نوروز فرامیرسد و خانهتکانیها شروع شده است! هنوز بهیاد دارم که مادرم چگونه خانه را زیر و رو میکرد و همه جا را تمیز مینمود و گاه نیز خانه را رنگ میکردیم.
…
یادم هست وقتی جوان بودم، برادرم برای ادامۀ تحصیل به اروپا رفت. تمام لحظات آن خداحافظی را بعد از سی و چند سال هنوز به یاد دارم. چقدر برایم دردناک و رنجآور بود! این مرا به یاد آخرین دیدار جسمانی مسیح با شاگردانش میاندازد.
…
چند سال پیش، ناگهان این فکر به ذهنم خطور کرد که اگر برادرم، شخص اول قدرتمندترین مملکت دنیا میشد، چه احساسی به من دست میداد؟
…
درک عمق برخی آیات برایم دشوار است، و نیاز دارم در مورد آن بیندیشم. یکی از این آیات، گفتۀ پولس رسول است که میفرماید: “از قدرت بینهایت عظیم او نسبت به ما که ایمان داریم، آگاه شوید. این قدرت، برخاسته از عملِ نیروی مقتدر خداست که آن را در مسیح بهکار گرفت، آن هنگام که او را از مردگان برخیزانید . . .” (رسالۀ به افسسیان ۱: ۱۹-۲۰).
…
آیا تا به حال دقت کردهايد که وقتی به جشن تولد کسی دعوت میشويم، آنچه در مرکز توجه ما قرار میگیرد، بیشتر دیدار دوستان و خوش بودن با ایشان، رقص و پایکوبی و نیز خوردن خوراکيهای لذیذ است. گویی خود شخصی که تولدش را جشن میگیریم، از یاد میبریم و فراموش میکنیم که هدف از تجمع ما، شادی کردن از این واقعیت است که دوستی همچون او در چنین روزی متولد شده و ما از رفاقت با او لذت میبریم!
…
من عادتی دارم! این عادت این است که شبها، وقتی انتظار میکشم که خواب چشمانم را فروببندد، گذشتۀ خود را به ياد میآورم. در چنین لحظاتی، خاطرات تلخ اشتباهات، خطاها و گناهانم نيز به ذهنم میرسند. اما فوراً صدای دوستانی را میشنوم که به من توصیه میکنند گذشته را فراموش کنم و اجازه ندهم خاطرات تلخ گذشته، مرا به کام افسردگی بکشانند.
…
چند روز پیش، بخشی از کلام خدا را میخواندم، رسالۀ پولس رسول به کولسیان را. در همان آیۀ دوم متوقف شدم. پولس رسول، گیرندگان نامه را اینچنین مخاطب قرار داده، میفرماید:
…
کسی را میشناسم که شنوندۀ خوبی است. میگفت که افراد مختلفی به او تلفن میزنند و با او دردِ دل میکنند. آنها در واقع، مشکلات خود را بر دوش او میگذارند و وقتی این کار را میکنند، احساس مطبوعی به آنها دست میدهد و حس میکنند که سبکتر شدهاند.
…
دیشب چند فصل آخر از انجیل لوقا را میخواندم. احساس عجیبی داشتم! فکر میکردم این مطالب را برای اولین بار است که میخوانم، با اینکه آنها را از کودکی خوانده بودم.
…
