آنچه انبياء گفتهاند- نام کتابی است که خواننده را ياری میکند تا با پيام اصلی انبياء راستين آشنا گردد. عيسی مسيح که از مردگان برخاسته بود در ظهور خود به آن دو شاگرد در راه دهکدۀ عمواس به آنان چنين فرمود: “شما چقدر ديرفهم و در قبول کردن گفتههای انبياء کُندذهن هستيد!” (لوقا ۲۴: ۲۵). آيا شما آنچه انبياء گفتهاند را قبول کردهايد؟ 
…
عيد ميلاد مسيح، يادآور واقعۀ تولد منجی بشر و ورود اول او به اين جهان است. البته مسيح، در آينده و در بازگشت ثانوی خود نيز به اين جهان وارد خواهد شد تا پادشاهی خود را برقرار سازد و صلح و آرامش بر اين دنيای متلاطم مسلط شود. اما در حال حاضر، مسيح مايل است به قلب هر انسانی وارد شود که طالب نجات و حيات جاويد با خدا باشد.
…چند بار پیش آمده که احساس کردهاید همه شما را به فراموشی سپردهاند و تنهایتان گذاشتهاند؟ اکثر ما در طول زندگی، چنین تجربهای داشتهایم.
…
من عادتی دارم! این عادت این است که شبها، وقتی انتظار میکشم که خواب چشمانم را فروببندد، گذشتۀ خود را به ياد میآورم. در چنین لحظاتی، خاطرات تلخ اشتباهات، خطاها و گناهانم نيز به ذهنم میرسند. اما فوراً صدای دوستانی را میشنوم که به من توصیه میکنند گذشته را فراموش کنم و اجازه ندهم خاطرات تلخ گذشته، مرا به کام افسردگی بکشانند.
…
در این مجموعه از مقالات، به بررسی بعضی از عقاید نادرستی خواهیم پرداخت که در میان پروتستانها باب شده است. متأسفانه از اواسط قرن بیستم به بعد، بعضی از واعظان آمریکایی تعالیمی از خود ابداع کردهاند که ذهن بسیاری از مسیحیان را مغشوش کرده است.
…
تعالیم نادرست در مذهب پروتستان – “دیوزدگی ایمانداران” – ۱ادامه »
ما، در مقطعهایی از زندگیمان، ممکن است احساس پوچی کنیم! علت اصلی این احساس، عدم تمرکز بر هدفمان در زندگی است. اما خدا به ايماندارانِ واقعیِ مسيحی فرموده: “به آنچه در بالاست بیندیشید، نه به آنچه بر زمین است . . . چون مسیح که زندگی شماست، ظهور کند، آنگاه شما نیز همراه او با جلال ظاهر خواهید شد.” (کولسیان ۳: ۲- ۴). آیا هدف زندگی شما رسیدن به جلال الهی همراه با مسیح است؟
عيسی مسيح فرمود: “هر که احکام مرا قبول کند و مطابق آنها عمل نمايد او کسی است که مرا دوست دارد . . .” (يوحنا ١٤: ٢١).
…
بعضی از افراد، با اینکه مایحتاج خود، و حتی بیشتر از آن را دارند، چنان خود را به زحمت میاندازند تا باز بیشتر داشته باشند. حرص و طمع آنان را فراگرفته و قانع نیستند. گویی میتوانند مال و منال خود را به عالم بعد از مرگ ببرند! اما پولس رسول، به ايماندارانِ به مسيح میفرماید: “به این جهان هیچ نیاوردهایم و از آن نیز هیچ نخواهیم برد. پس اگر خوراک و پوشاک و سرپناهی داریم، قانع خواهیم بود.” (اول تیموتائوس ۶: ۷-۸).
در مقالههای گذشته شرح دادیم که هدف خدا این است که ما در این زندگی، بهلحاظ روحانی رشد کنیم و به “بلندای کامل قامت مسیح” برسیم، یعنی اینکه هرچه بیشتر شبیه او شویم.
…
واژۀ “امید”، در کاربرد عادی آن، یعنی نوعی آرزو. “امید” در این مفهوم، اطمینانی بههمراه ندارد. اما در مسیحیت، مفهوم این کلمه فراتر از این است. “امید” در مسیحیت، بیشتر به معنی “انتظار” است. در این مفهوم، ما به واقع شدن آنچه که خدا در کتاب مقدس وعده داده است، “امید” داریم، یعنی با اطمينان “انتظار” آن را میکشیم. کلام خدا میفرماید: “در حضور خداوند آرام باش، و صبورانه انتظار او را بکش!” (مزمور ۳۷: ۷).
