رادیو مژده

ايام مخصوص

عید پنتیکاستِ عهد جديد

همۀ مسیحیان از شاخه‌های مختلف، چهار روز را در طول سال گرامی می‌دارند. این چهار روز، عبارتند از عید میلاد مسیح، عید رستاخیز یا همان قيام و برخاستن مسیح از مردگان، عید صعود مسیح به آسمان و بالاخره، عید پنتیکاست. این چهار عید در میان مسیحیان از همۀ شاخه‌ها مشترک هستند. 

پنطيکاست

پنطيکاست، کلمه‌ای يونانی و به معنای پنجاه يا پنجاهمين است. حدوداً هفت هفته يا پنجاه روز بعد از قيام مسيح از مردگان، روح خدا بر شاگردان و پيروان مسيح نازل شد تا آنها از روح‌القدس و قدرت الهی پر گشته و برای خدمت مجهز شوند.

شريعت باطنی

اولين عيد پنطيکاست در عهد جديد، که حدوداً پنجاه روز بعد از قيام مسيح از مردگان واقع گرديد، روح خدا بر ايماندارانِ به مسيح قرار گرفت تا آنها را قوت بخشد و تبديل نمايد. وعدۀ خداوند به قوم خود در ارميا ۳۱: ۳۳ اين بود که “شريعت خود را در باطن ايشان خواهم نهاد و بر دلشان خواهم نگاشت، . . .”.

پیروزی ما به‌واسطۀ صعود مسیح به آسمان

مسیحیان، امسال نيز عید صعود مسیح به آسمان را گرامی می‌دارند. اما اهمیت و مفهوم صعود مسیح برای ما چیست؟ چرا این واقعه مهم است و چه پیامی برای ما دارد؟ ما به‌مناسبت فرارسيدن سالروز صعود مسيح، امسال نیز به جنبه‌ای دیگر از اهميت اين واقعه می‌پردازیم. پیام امسال اینست که ما می‌توانیم در پیروزی مسیح بر شیطان شریک شویم.

صعود عيسی مسيح به آسمان

عيسی مسيح، پس از قيام از مردگان در روز يکشنبه، در طول چهل روز، بارها خود را زنده بر شاگردان و پيروانش ظاهر کرد. اما در روز چهلم، او از کوه زيتون، در برابر چشمان شاگردان، با همان بدنی که پس از قيام از مردگان داشت، به آسمان صعود نمود. پيغام فرشتگان در هنگام صعود عيسی اين بود که او بطور جسمانی، به جهان باز خواهد گشت.

رستاخيز عيسی مسيح از مردگان

پولس رسول در فصل هفدهم اعمال رسولان، در شورای شهر آتن اعلام نمود که خدای حقيقی در معابد ساختۀ دست انسان ساکن نمی‌شود. انسان برای شناخت خدا بايستی از گناه توبه کند و به عيسی مسيح خداوند که مظهر خدای حقيقی می‌باشد ايمان بياورد. عيسی مسيح که برای آمرزش گناهان ما برصليب مرد و از مردگان برخاست و زنده است، داور جهانيان خواهد بود و جهان را عادلانه داوری خواهد نمود.

جمعۀ صلیب عیسی مسیح

در روز جمعۀ صليب، عيسی مسيح، به‌خاطر گناهان ما مصلوب شد و مُرد تا غرامت گناهان ما را بپردازد. اين برطبق ارادۀ خدای پدر آسمانی بود تا مسيح، راه نجات و رستگاری را برای ما انسان‌های گناهکار مهيا سازد. شرارت ما انسان‌ها باعث شد که مسيح پاک و مقدس به‌طرزی فجيع بر صليب بميرد، اما هرکس به او ايمان آورد نجات و حيات جاودانی می‌يابد.

جمعۀ صليب

عيسی، همانطور که انبياء راستين در عهد عتيق پيشگويی کرده بودند و خودش نيز از قبل اعلام نموده بود، بخاطر گناهان ما قربانی شد. او حدوداً در ساعت سه بعد از ظهر روز جمعه، بر روی صليب مرد. همان روز هم جسد او را در قبر گذاشتند.