رادیو مژده

اندیشه‌های روحانی

نور و تاریکی

یکی از پیامهای عید میلاد مسیح يا کريسمس، آمدن نور به اين جهانِ تاريک است. یوحنا می ‌فرماید: “در او حیات بود و آن حیات، نور آدمیان بود.” (یوحنا ۱: ۴). و در انجيل مقدس می خوانيم: “محکومیت در این است که نور به جهان آمد، امّا مردمان تاریکی را بیش از نور دوست داشتند، چرا که اعمالشان بد است. زیرا هر آن که بدی را به جا می ‌آوَرَد از نور نفرت دارد و نزد نور نمی ‌آید، مبادا کارهایش آشکار شده، رسوا گردد.” (یوحنا ۳: ۱۹- ۲۰).

اهميت مرگ و رستاخيز مسیح

سعدی، شاعر بزرگ ایرانی، گفته: “نابرده رنج، گنج میسّر نمی‌شود!” چه گفتۀ پرمغزی! مسیح نیز فرمود: “اگر دانۀ گندم در خاک نیفتد و نمیرد، تنها می‌ماند؛ امّا اگر بمیرد بارِ بسیار می‌آورد.” (یوحنا ۱۲: ‏۲۴). مسیح به مرگ و تدفین خود و ثمرات آن اشاره می‌فرمود. مسیحیان در چنین روزهایی، خاطرۀ مرگ و رستاخیز او را گرامی می‌دارند، چرا که او با این کار، نجات و حيات ابدیِ ايماندارانش را تضمین نمود. آمین!

پادشاهی جاودانی

آن هنگام که فرشتۀ خداوند بر مریم باکره، مادر عیسای مسیح، ظاهر شد، به او گفت: “اینک آبستن شده، پسری خواهی زایید و نامش را عیسی خواهی نهاد. او بزرگ خواهد بود و پسر خدای متعال خوانده خواهد شد . . . او تا ابد بر خاندان یعقوب سلطنت خواهد کرد و پادشاهی او را هرگز زوالی نخواهد بود.” (انجيل مقدس، لوقا ۱: ۳۱ تا ۳۳). چقدر مناسب است شادی کنیم که خدای نيکو، چنین نجات‌دهندۀ بی‌نظيری برای بشریت فراهم ساخته است!

آیا احساس پوچی می‌کنید؟

ما، در مقطع‌هایی از زندگی‌مان، ممکن است احساس پوچی کنیم! علت اصلی این احساس، عدم تمرکز بر هدف‌مان در زندگی است. اما خدا به ايماندارانِ واقعیِ مسيحی فرموده: “به آنچه در بالاست بیندیشید، نه به آنچه بر زمین است . . . چون مسیح که زندگی شماست، ظهور کند، آنگاه شما نیز همراه او با جلال ظاهر خواهید شد.” (کولسیان ۳: ۲- ۴). آیا هدف زندگی شما رسیدن به جلال الهی همراه با مسیح است؟

به کجا با این‌همه زحمت!

بعضی از افراد، با اینکه مایحتاج خود، و حتی بیشتر از آن را دارند، چنان خود را به زحمت می‌اندازند تا باز بیشتر داشته باشند. حرص و طمع آنان را فراگرفته و قانع نیستند. گویی می‌توانند مال و منال خود را به عالم بعد از مرگ ببرند! اما پولس رسول، به ايماندارانِ به مسيح می‌فرماید: “به این جهان هیچ نیاورده‌ایم و از آن نیز هیچ نخواهیم برد. پس اگر خوراک و پوشاک و سرپناهی داریم، قانع خواهیم بود.” (اول تیموتائوس ۶: ۷-۸).

امید

واژۀ “امید”، در کاربرد عادی آن، یعنی نوعی آرزو. “امید” در این مفهوم، اطمینانی به‌همراه ندارد. اما در مسیحیت، مفهوم این کلمه فراتر از این است. “امید” در مسیحیت، بیشتر به معنی “انتظار” است. در این مفهوم، ما به واقع شدن آنچه که خدا در کتاب مقدس وعده داده است، “امید” داریم، یعنی با اطمينان “انتظار” آن را می‌کشیم. کلام خدا می‌فرماید: “در حضور خداوند آرام باش، و صبورانه انتظار او را بکش!” (مزمور ۳۷: ۷).