در کتاب مقدس مسیحیان، “مقدس بودن” یعنی چه؟ کلمۀ “مقدس” در زبان عبری، به معنی “جدا کردن چیز یا شخصی برای استفاده در امور مذهبی” است. در این معنی، اشیائی که در معبد بزرگ اورشلیم بهکار میرفتند نیز “مقدس” بودند. ما ايماندارانِ به مسيح نیز باید “مقدس” باشیم، یعنی برای خدا “جداشده باشیم”، جدا از سيستم تاريک و گناهآلودِ حاکم بر این دنیا. آیا میکوشیم مطابق احکام خدا زندگی کنیم، یا ترجیح میدهیم همرنگ جماعت باشیم؟
پولس رسول، به ايماندارانِ به مسيح فرموده: “(خدا) پیش از آفرینش جهان، ما را در وی (یعنی در مسیح) برگزید.” (افسسیان ۱: ۴). اما خدا به چه منظوری ما را برگزید؟ تا بهواسطۀ مسیح حیات جاودانی را بیابیم؟ بله، اما علاوه بر نعمت حيات جاودانی در مسيح، پولس خودش در پاسخ به اين سؤال میفرماید: “تا در حضورش مقدّس و بیعیب باشیم.” (همان آیه). آیا میکوشیم که زندگیمان در حضور خدا، مقدس و بیعیب باشد؟ آیا در این زمینه، بهاندازۀ کافی با روحالقدس همکاری میکنیم؟
زندگی هیچ انسانی بدون سختی نیست. سختی تنگدستان یک نوع است، سختی ثروتمندان نوعی دیگر. در ضمن، سختیهای زندگی میتوانند در اثر علتهای مختلف گریبانگیرمان شوند. ما ايماندارانِ به مسيح و فرزندان روحانی خدا، گاه به این علت دچار سختی میشویم که خدا ما را تأدیب مینماید. کلام خدا در اين زمينه میفرماید: “سختیها را به منزلۀ تأدیب تحمل کنید؛ . . . خدا برای خیریت خودمان ما را تأدیب میکند تا در قدّوسیت او سهیم شویم.” (عبرانیان ۱۲: ۷ و ۱۰).
ما به چه چیزی امید بستهایم؟ به والدین؟ به فرزندان؟ به کمک دوستان و خویشان؟ به دارایی؟ به تندرستی؟
…
“زيرا خداوند انصاف را دوست دارد و عزيزان خود را ترک نمیکند، بلکه هميشه از آنها مراقبت مینمايد . . .”. مزمور ۳۷: ۲۸
…
