بار ديگر، نوروز فرامیرسد و خانهتکانیها شروع شده است! هنوز بهیاد دارم که مادرم چگونه خانه را زیر و رو میکرد و همه جا را تمیز مینمود و گاه نیز خانه را رنگ میکردیم.
این مرا بهیاد کار مسیح میاندازد که درست چند روز پیش از مصلوب شدنش، وارد معبد بزرگ شهر اورشلیم شد و آنجا را از وجود تاجران و صرافان سودجو پاک نمود. او خانۀ خدا را خانهتکانی کرد.
امروز آن معبد دیگر وجود ندارد، اما خدا بهخاطر کاری که مسیح بر روی صلیب انجام داد، روحالقدس را در وجود ما ساکن ساخته است. به همین جهت، پولس رسول ایماندارانِ به مسیح را “معبد روح خدا” مینامد و میفرماید: “آیا نمیدانید که بدن شما معبد روحالقدس است که در شماست و آن را از خدا یافتهاید، و دیگر از آنِ خود نیستید؟” (رسالۀ اول قرنتیان ۶: ۱۹).
آیا فکر نمیکنید که همزمان با خانهتکانی نوروزی، وقت آن است که وارد این “معبد” شویم، یعنی وارد خفاهای درون خود، و آن را از گناهانی که در طول زمان به آن رخنه کردهاند، پاک سازیم؟ شاید خانهتکانی نوروزی بهترین فرصت باشد تا خانۀ خدا را که همان وجود ما است، از حضور گناه بزداییم، گناهانی نظیر تکبر، غرور، خودمحوری، خودبزرگبینی، حسادت، بدانديشی، کینه، نفرت، دشمنی، هرزگی، شهوتپرستی و . . .
نوروز بر همگی شما عزيزان مبارک باد!