رادیو مژده

تعالیم مسیحی

نوروز

بوی عود. گل بیدمشک. شیرینی نخودچی. خانه‌ای تمیز. اینها اولین تصویرهایی است که از کودکی‌ام از نوروز در حافظه‌ام ثبت شده است. منزلمان را که حسابی خانه‌تکانی می‌شد دوست داشتم.

لباس نوِ عید!

بچه که بودیم، پدر و مادرمان به هر قیمتی که بود، برای ما لباس و کفش نو می‌خریدند! روز اول عید، با خوشحالی و هیجان، لباس‌ها را می‌پوشیدیم و منتظر مهمان‌ها می‌ماندیم یا به دید و بازدید خویشان بزرگتر می‌رفتیم. چه کیفی داشت که آن لباس‌های نو را می‌پوشیدیم! انگار همۀ مردم کار و کاسبی‌شان را کنار می‌گذاشتند و به لباس‌های ما نگاه می‌کردند! چه دنیایی!

سالی نو، آغازی نو

رسم ما ایرانی‌ها این است که پیش از فرارسیدن عید نوروز، یک خانه‌تکانی اساسی انجام می‌دهیم. حال، در آستانۀ سالی نو، مناسب است که از این رسم کهن استفاده کنیم و دل‌ خود را خانه‌تکانی کنیم. پولس رسول می‌فرماید: “پس بیایید عید را نه با خمیرمایۀ کهنه، یعنی خمیرمایۀ بدخواهی و شرارت، بلکه با نان بی‌خمیرمایۀ صداقت و راستی برگزار کنیم.” (اول قرنتیان ۵: ‏۸).

نوروز و سال نو

اين روزها، فرارسيدن بهار و “نوروز” را جشن می‌گيريم. نوروز و سال نو، زمانی است که ما بيش از هر وقت ديگری در انتظار آغازهای جديد هستيم، در انتظار چيزهایی که خستگی و يکنواختی نداشته باشد، فرصت‌های تازه و نویی که ­بتواند شادی و هيجان به زندگی يکنواخت ما بياورد و يا تجربياتی که بشود در آن از سر‌نو آغاز نمود، بدون اينکه اشتباهات گذشته را انجام داد.