رادیو مژده

تعالیم مسیحی

از بند رها شده | يوحنا، يک شاهد عينی – قسمت دوم

يوحنای رسول، شاهد وقايع مصلوب شدن و رستاخيز عيسی مسيح از مردگان بود. مسيح پس از رستاخيز، برای مدتی خود را زنده بر پیروانش ظاهر می‌کرد تا اينکه در مقابل چشمان آنان به آسمان صعود نمود. بعد، او روح‌القدس را بر شاگردان و پيروانش فروريخت و آنها قدرت يافتند و خبر خوش نجات را در تمام دنیا اعلام می‌نمودند. آنها آنقدر از زنده شدن عيسی مطمئن بودند که در این راه از جان خود هم گذشتند.

از بند رها شده | يوحنا، يک شاهد عينی – قسمت اول

يوحنای رسول، شاهد واقعۀ فجيع و بيرحمانۀ مصلوب شدن عيسی بود. او به‌عنوان يک شاهد عینی، فکر می‌کرد که پایان ناخوشايندی را مشاهده می‌کند. اما در حقيقت این فقط آغاز ماجرا بود، آغاز خبر خوشِ رستگاری انسان از طريق کار تمام و کمال عيسی مسيح.

جمعۀ صلیب برای شما چه پیامی دارد؟

در چنین روز جمعه‌ای بود که مسیح، پسر خدا، بر صلیب رفت. اما برای چه؟ پطرس رسول می‌فرماید: “او خودْ گناهان ما را در بدن خویش بر دار حمل کرد، تا برای گناهان بمیریم و برای پارسایی زیست کنیم،” (رسالۀ اول پطرس ۲: ۲۴). عیسای مسیح، جریمۀ گناهان ما را در چنین روزی به‌طور کامل پرداخت نمود، و اکنون ما باید نسبت به گناه بمیریم و برای نيکی مطلق زندگی کنیم.

اهمیت قيام مسیح از مردگان

عیسی مسیح، پس از جان سپردن بر صلیب، در روز سوم، روحاً و جسماً زنده شد، اما با بدنی جدید، بدنی آسمانی و غيرفانی. قیام یا زنده شدنِ عيسی مسيح، با زنده شدن مرده‌هایی که خودِ عیسی زنده کرد، زمین تا آسمان فرق دارد.

کليسای واقعی هميشه پايدار خواهد بود

ما نباید فکر کنیم که همۀ کلیساهای معروف و مشهور در غرب خوبند، چون پرجمعیت هستند و بهترین پیک‌نیک‌ها و سمینارها را دارند و گروه پرستندگان‌شان با بهترین و گرانترین آلات و ابزار موسیقی مجهز هستند و جشنهای مفصلی مخصوص کریسمس و عید قیام دارند.

شام آخر

عيسی، يک شب قبل از مرگ بر صليب، شام آخر را با شاگردانش صرف نمود. او در حين شام، نانی را که پاره نمود به بدنش تشبيه کرد و پيالۀ عصارۀ انگور را به خونش تشبيه نمود. به اين ترتيب، عيسی ضروری بودن عهد جديد خدا با انسان را از طريق پاره شدن بدن و ريخته شدن خون و مرگ خود بر روی صليب، بيان نمود.