وقتی پژمردهايم!
خدا واقعاً چه انتظاری از ما دارد؟ موسی با الهام از روح خدا این نکته را خلاصه کرده، چنین میفرماید: “و اکنون ای اسرائیل، یهوه خدایت (“یَهْوِه” نام خاص خدا در میان قوم اسرائیل بود) از تو چه میخواهد، جز آنکه از یهوه خدایت بترسی و در همۀ راههایش گام برداری و او را دوست بداری و یهوه خدای خود را به تمامی دل و تمامی جان خود عبادت کنی،” (تثنیه ۱۰: ۱۲). آیا این انتظار دشواری است؟
در روزگاران گذشته، “بنده” کسی بود که فقط میبایست خواست “اربابش” را انجام دهد. پولس رسول، به مسيحيان میفرماید: “حال که از گناه آزاد گشته و بندگان خدا شدهاید، ثمری که میبرید نیل به تقدّس است که به حیات جاویدان میانجامد. زیرا مزد گناه مرگ است، امّا عطای خدا حیات جاویدان در خداوندِ ما مسیحْ عیساست.” (رومیان ۶: ۲۲- ۲۳). شما بندۀ که هستید؟ آيا بندۀ گناه هستيد يا بندۀ خدای حقيقی که در مسيح بهطور کامل ظاهر گشت؟
کلام خدا در انجيل شريف میفرمايد، آنانی که به عیسی مسیح ایمان بیاورند، فرزندخواندۀ خدا میشوند. این فرزندخواندگی طبیعتاً پیامدهایی دارد. پولس رسول به یکی از آنها اشاره کرده، میفرماید: “اگر فرزندانیم، پس وارثان نیز هستیم، یعنی وارثان خدا و همارث با مسیح.” (رومیان ۸: ۱۷). آیا مایلید با ایمان به مسیح، نه فقط فرزند خدا بشوید، بلکه در ملکوتِ خدا، ارثی فسادناپذیر بیابید؟ چه وعدۀ شگفتانگیزی!