پس عدالت خدا کجاست؟
وقتی خبر این همه ظلم و فجایع به گوشمان میرسد، از خود میپرسیم: “اگر خدا عادل است و انصاف دارد، چرا اجازه میدهد چنین فجایعی رخ دهد؟ چرا جلوِ آنها را نمیگیرد؟” فراموش نکنیم که برنامۀ زمانبندی خدا با برنامۀ انسانها فرق دارد.
…
وقتی خبر این همه ظلم و فجایع به گوشمان میرسد، از خود میپرسیم: “اگر خدا عادل است و انصاف دارد، چرا اجازه میدهد چنین فجایعی رخ دهد؟ چرا جلوِ آنها را نمیگیرد؟” فراموش نکنیم که برنامۀ زمانبندی خدا با برنامۀ انسانها فرق دارد.
…
وقتی اوضاع مالیمان خوب است، وقتی شادیم و باعث نشاط دیگران میشویم، یا وقتی میتوانیم تکیهگاهی برای دیگران باشیم، کمتر ممکن است احساس تنهایی کنیم، چون دوستان، دور و بر ما هستند. اما وقتی شرایطمان تغییر کرد، شاید همه ما را تنها بگذارند، چون دیگر منفعتی از ما نمیبرند. اما کلام خدا میفرماید: “اگرچه پدر و مادرم ترکم کنند، خداوند مرا خواهد پذیرفت.” (مزمور ۲۷: ۱۰). “من هرگز شما را تنها نخواهم گذاشت و ترک نخواهم کرد” (عبرانيان ۱۳: ۵). اگر ايماندارِ به مسيح و فرزند خدا هستيم، اطمينان داشته باشيم که خدا هيچوقت ما را تنها نمیگذارد.
خدا به آنانی که به مسیح ایمان میآورند، امیدی شگفتانگیز بخشیده است. پطرس رسول میفرماید: “متبارک باد خدا و پدر خداوند ما عیسی مسیح که از رحمت عظیم خود، ما را بهواسطۀ رستاخیز عیسی مسیح از مردگان، تولّدی تازه بخشید، برای امیدی زنده و میراثی فسادناپذیر . . . که برای شما در آسمان نگاه داشته شده است؛” (اول پطرس ۱: ۳ و ۴). آیا مسيحِ از مردگان برخاسته و زنده را دريافت کردهايد و این “امید زنده” را داريد؟
آیا تا به حال شده که دوست نزدیکی به شما خیانت کند؟ آیا شده که بیدلیل دوستیاش را با شما قطع کند؟ یا آن دوست حتی دشمن شما بشود؟
…
زندگی پر است از سختیها. در کشاکش این مشکلات، چقدر نیاز به دلگرمی داریم تا استوار به پیش برویم!
…
اگر بهعنوان يک ايماندارِ مسيحی، در سفر روحانی خود، مرتکب گناهی شویم، باید بلافاصله با دلی توبهکار گناه خود را اعتراف کرده و یقین داشته باشیم که خون مسیح، گناه ما را پاک خواهد ساخت.
…
همۀ ما در مقطعهایی از زندگی، ممکن است چنان نااميد و درمانده شویم که احساس کنیم بر زمین افتادهايم و دیگر امیدی برای ما نیست.
…