در زندگی همۀ ما اوقاتی پیش می‌آید که بر سر دوراهی قرار می‌گیریم و نمی‌دانیم کدام راه را انتخاب کنیم. در چنین مواقعی، بسیار بجاست که به وعدۀ خدا تکیه کنیم؛ می‌فرماید: “کیست آن که از خداوند بترسد؟ خداوند راه برگزیدۀ خویش را بر او خواهد نمود.” (مزمور ۲۵: ۱۲). اگر در اتحاد با عيسی مسيح، از خدا بترسیم و برای او بيشترين عزت و احترام را قائل باشيم، او راهی را که برای ما برگزیده و بهترین است، به ما نشان خواهد داد.

از تعالیم عیسای مسیح درمی‌یابیم که باید به سخنانی که از زبان‌ جاری می‌شود، بسیار توجه داشت. او به علمای دینی یهودیان فرمود: “ای افعی‌زادگان، شما که بدسیرت هستید، چگونه می‌توانید سخن نیکو بگویید؟ زیرا زبان از آنچه دل از آن لبریز است، سخن می‌گوید . . . مردم برای هر سخن پوچ که بر زبان برانند، در روز داوری حساب خواهند داد.” (متی ۱۲:‏ ۳۴ و ۳۶).

…

آیا طرز حرف زدن ما برای خدا مهم است؟ادامه »

آیا مایلیم با تواضع و اعتراف به گناهان، زندگی‌مان آنگونه شود که خدا برای‌ ما در نظر دارد و او می‌پسندد؟ چنانچه پاسخ‌ ما مثبت باشد، خوب است به آنچه ارمیای نبی می‌فرماید توجه کرده، عمل نماييم. می‌فرماید: “بیایید تا راههای خویش را بسنجیم و آنها را بیازماییم؛ بیایید تا به سوی خداوند بازگشت کنیم! بیایید تا دلها و دستانمان را به‌ سوی خدایی که در آسمان است برافراشته، بگوییم: ما گناه کردیم و عصیان ورزیدیم،” (کتاب مراثی ارميا ۳: ۴۰- ۴۲).

در کتاب مزامیر حضرت داوود، بارها تأکید شده که خدا یاوری است که در تنگیهایِ ما فوراً به یاری ما می‌شتابد. ارمیای نبی علت این حقیقت عظیم را چنین تشریح کرده، می‌فرماید: “محبتهای خداوند هرگز پایان نمی‌پذیرد، زیرا که رحمتهای او بی‌زوال است؛ آنها هر بامداد تازه می‌شود؛ وفاداری تو عظیم است.” (مراثی ارميا  ۳: ۲۲-‌۲۳). چه عالی است که می‌توانیم به رحمت‌های بی‌زوال خدا تکیه کنیم.

در شریعت موسی احکام بسیاری وجود دارد. اما آنچه در این شریعت و نیز در کتاب‌های انبیای بعدیِ یهودیان چشمگیر است، توجه خدا به فقیران و مظلومان است. به این آیات که خطاب به داوران و قضات اسرائيل است به‌دقت توجه کنیم: “بینوایان و یتیمان را دادرسی کنید، و حق ستمدیدگان و فقیران را بستانید! بینوایان و نیازمندان را خلاصی دهید، و آنان را از دست شریران برهانید.” (مزمور ۸۲: ۳-‏ ۴).