آیا تا به حال دقت کردهايد که وقتی به جشن تولد کسی دعوت میشويم، آنچه در مرکز توجه ما قرار میگیرد، بیشتر دیدار دوستان و خوش بودن با ایشان، رقص و پایکوبی و نیز خوردن خوراکيهای لذیذ است. گویی خود شخصی که تولدش را جشن میگیریم، از یاد میبریم و فراموش میکنیم که هدف از تجمع ما، شادی کردن از این واقعیت است که دوستی همچون او در چنین روزی متولد شده و ما از رفاقت با او لذت میبریم!
…
ای عیسی مسیح خداوند، تو بخشندۀ عظیم و پُر از لطف و محبت هستی. هرزمان که پشتیبانی نداشتم
…
سعدی، شاعر بزرگ ایرانی، گفته: “نابرده رنج، گنج میسّر نمیشود!” چه گفتۀ پرمغزی! مسیح نیز فرمود: “اگر دانۀ گندم در خاک نیفتد و نمیرد، تنها میماند؛ امّا اگر بمیرد بارِ بسیار میآورد.” (یوحنا ۱۲: ۲۴). مسیح به مرگ و تدفین خود و ثمرات آن اشاره میفرمود. مسیحیان در چنین روزهایی، خاطرۀ مرگ و رستاخیز او را گرامی میدارند، چرا که او با این کار، نجات و حيات ابدیِ ايماندارانش را تضمین نمود. آمین!
خدای پدر آسمانی، در نام پُرقدرت عیسی مسیح دعا میکنم برای کسانی که در دام الکل و مواد مخدر گرفتار هستند و به رهایی و آزادی نیاز دارند.
…
واقعۀ قيام مسيح از مردگان، نقطۀ اوج زندگی عيسی مسيح در انجيل مقدس میباشد. قيام مسيح از مردگان، در واقع شالوده و بنيان ايمان مسيحی است. برای دريافت نجات آسمانی و رهايی از عذاب ابدی در جهنم، انسان بايستی به مرگ مسيح بر صليب و قيام جسمانی و روحانی او از مردگان قلباً ايمان بياورد و در برابر مسيحِ زنده به زانو درآيد.
…
عيسی مسيح، در روز جمعه، بر صليب خونش ريخته شد و با مرگ خود، بدهی گناهان ما را تماماً پرداخت کرد. سپس او دفن شد تا معلوم شود که مرده است. اما عيسی، در روز يکشنبه، با قيام و رستاخيز خود از مردگان، مرگ و قبر را شکست داد و چون او زنده است، ايماندارانِ به او نيز جاوِدانه با او خواهند زيست.
…در برخی از کشورهای غربی، مسیحیان بههنگام شروع سال جدید، هر یک برای سال جدید خود، تصمیمی استوار میگیرند و هدفی تعیین میکنند تا در طول سال به آن جامۀ عمل بپوشانند.
…
عيسی مسيح، برتر از همۀ انبياء و انسانها و مخلوقات میباشد و همهچيز بهواسطۀ او آفريده شد. کتابمقدس، دربارۀ مسيح و الوهيت او شهادت میدهد و مسيح برای نجات آدميان گناهکار بر صليب قربانی شد و روحاً و جسماً از مردگان برخاست و تنها نجاتدهندۀ بشر و سرِ کليسا میباشد.
…آن هنگام که فرشتۀ خداوند بر مریم باکره، مادر عیسای مسیح، ظاهر شد، به او گفت: “اینک آبستن شده، پسری خواهی زایید و نامش را عیسی خواهی نهاد. او بزرگ خواهد بود و پسر خدای متعال خوانده خواهد شد . . . او تا ابد بر خاندان یعقوب سلطنت خواهد کرد و پادشاهی او را هرگز زوالی نخواهد بود.” (انجيل مقدس، لوقا ۱: ۳۱ تا ۳۳). چقدر مناسب است شادی کنیم که خدای نيکو، چنین نجاتدهندۀ بینظيری برای بشریت فراهم ساخته است!
