بچه که بودیم، پدر و مادرمان به هر قیمتی که بود، برای ما لباس و کفش نو میخریدند! روز اول عید، با خوشحالی و هیجان، لباسها را میپوشیدیم و منتظر مهمانها میماندیم یا به دید و بازدید خویشان بزرگتر میرفتیم. چه کیفی داشت که آن لباسهای نو را میپوشیدیم! انگار همۀ مردم کار و کاسبیشان را کنار میگذاشتند و به لباسهای ما نگاه میکردند! چه دنیایی!
اما حالا که سن و سالی از من میگذرد، میدانم که هنوز “لباس نویی” دارم که بپوشم، لباسی که پدر آسمانیام برايم تهيه نموده است. کاش همان شور و شوق و اشتیاق را برای این “لباس نو آسمانی” داشتم! پولس رسول دربارۀ این لباس روحانی چنین میفرماید: “شما آموختید که باید به لحاظ شیوۀ زندگی پیشین خود، آن انسان قدیم را که تحت تأثیر امیال فریبنده دستخوش فساد بود، از تن به در آورید . . . و انسان جدید را در بر کنید، که آفریده شده است تا در پارسایی و قدّوسیت حقیقی، شبیه خدا باشد.” (رساله به افسسیان ۴: ۲۲ و ۲۴). همۀ ما ايماندارانِ به مسيح، دعوت شدهایم تا اين لباس نو را بپوشیم، لباس “انسان جدید” که آفریده شده تا شبیه خدا باشد. این “لباس نو”، تنها لباسی است که برازندۀ ما میباشد نه آن لباس کهنۀ انسان قديم که اسير گناهان بود!
دوستان عزیز مسيحی، در این روزهای شاد که نوروز زیبا را جشن میگیریم، بیایید با نو شدن ذهن خود دگرگون شويم. وقتی طرز فکرمان نو شد، رفتار و گفتارمان نیز نو خواهد شد. خدا عطا بفرماید که ارادۀ او را در این زمینه، در این نوروز، بهجا آوریم. آمین!