پخش زنده

من انجیل لوقا را به‌طور خاصی دوست دارم. لابد می‌پرسید چرا؟ به این دلیل که در این انجیل، به زنان، کودکان، بیوه‌زنان، فقیران و گناهکارانِ پشیمان توجه خاصی شده است، یعنی به آنانی که در جامعۀ آن روزگار طرد‌شده به‌شمار می‌آمدند.

در میان زنانی که در این انجیل به آنها اشاره شده، طبعاً مریم، مادر عیسای مسیح، جای خود را دارد. در همان شروع و اولين فصل این انجیل، آمده که مریم، پس از شنیدن مژدۀ فرشته در مورد آبستنی خود و نیز دیدار با الیزابت، یکی از خویشانش، لب به ستایش خدا گشود و او را سپاس گفت.

آنچه در این تمجید و ستایشِ شعرگونۀ مریم چشمگیر است، اشارۀ او به "متکبران" و "فروتنان" است. برای مثال می‌گوید: "آنان را که در اندیشه‌های دل خود متکبرند، پراکنده ساخته است؛ . . . و فروتنان را سرافراز کرده است؛" (انجیل لوقا ۱:‏ ۵۱ و ۵۲). اکنون که به ایام میلاد مسیح می‌رسیم، مهم است توجه داشته باشیم که ولادت او دقیقاً به منظور دستگیری از همین طردشدگان بوده است. همانگونه که مریم در این تمجید بیان داشته، خدا در شخصِ پسرش، عیسای مسیح، از فقیران و افتادگان و مطرودان تفقد به‌عمل آورده، و به ایشان نوید داده که روزی رنجهایشان به پایان خواهد رسید و در ملکوت جاودانی او، از مواهب روحانی و آسمانی او بهره‌مند خواهند گردید. پس عيد کريسمس را به‌عنوان نویدی به فقیران و دردمندان جشن بگیریم، و ما نیز به نوبۀ خود، عملاً از ایشان دلجویی به‌عمل بیاوریم. آمین!

بالای صفحه